Wednesday, July 28, 2010

156. Δικαίωση

Κάνουμε πολλά, υπομένουμε πολλά, εν αναμονή μιας δικαίωσης που δεν έρχεται ποτέ. Ή όταν έρχεται δεν την αναγνωρίζουμε, δεν είμαστε έτοιμοι για αυτή, δεν είναι αυτό που θέλαμε. Αλλά ίσως αυτό που τελικά επιθυμούμε στο όνομα της δικαίωσης --το πραγματικό νόημα της-- είναι το να μην υπάρχουμε. Γιατί μόνο ερήμην μας μπορεί να υπάρξει δικαίωση όπως την φανταζόμαστε. Τότε μόνο θα μπορέσει να λάμψει ανενόχλητη η αλήθεια μας, όταν θα έχει εξαλειφθεί κάθε τι που την παρεμποδίζει απ' την απόλυτη έκφραση: δηλαδή εμείς οι ίδιοι και όλα όσα πάνω μας καταλήγουν να μάς υπονομεύουν και να μάς οδηγούν διαρκώς στην παρεξήγηση απ' τους άλλους.

Το να αγαπάς τη ζωή, από την άλλη, σημαίνει πάνω από όλα ένα πράγμα: την εξάλειψη της προσδοκίας της δικαίωσης. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της φράσης "ο νεκρός δεδικαίωται." Η δικαίωση αφορά μόνο τον κόσμο των νεκρών --είναι το αντάλλαγμα που τους δίνεται για την απώλεια της ύπαρξης.

No comments:

Post a Comment