Thursday, May 20, 2010

137. Ευπρέπεια και αξιοπρέπεια

Διαχρονικά, η απαίτηση της άρχουσας τάξης όταν τα πράγματα σκουραίνουν, το πόπολο βράζει, και τα προνόμιά της απειλούνται, είναι "περισσότερη ευπρέπεια!" Ακόμα και όταν αντιμετώπιζε το ενδεχόμενο εκτέλεσης, ο Κάρολος ο πρώτος απορούσε με την αναίδεια των κοινοβουλευτικών εχθρών του περισσότερο από ό,τι με την υπεροχή της έμπρακτης δύναμής τους.

Μικρή εντύπωση πρέπει συνεπώς να προκαλεί το γεγονός ότι οι στόχοι της λαϊκής οργής σοκάρονται γνήσια και χωρίς διαφοροποίηση από λεκτικές επιθέσεις εναντίον τους. Δεν είχαν ποτέ διανοηθεί την ισότητά τους με το πόπολο, ισότητα που τους καθιστά, στα ίδια τους τα μάτια, αναπάντεχα ευάλωτους.

Το πόπολο, από την άλλη, δεν είχε ποτέ ειλικρινή διάθεση για ευπρέπεια. Νιώθει την ταξική του απόσταση από ό,τι επισύρει ο όρος, κατανοεί το γεγονός ότι ως αξία, η ευπρέπεια αντιπροσωπεύει ένα κόσμο με τους δικούς του νόμους, απομακρυσμένο από τις δικές του συνθήκες ζωής. Αυτό το οποίο συναισθάνεται με οργή κάποιες φορές είναι το χαμένο του δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Γιατί η εξουσία, ερμηνεύοντας τα πάντα με το δικό της πρίσμα, ξεχνά ότι αν και οι "από κάτω" δεν έχουν ιδέα για το τι σημαίνει ευπρεπής συμπεριφορά, έχουν ωστόσο μια ιδιαίτερα οξεία αντίληψη για το τι σημαίνει αξιοπρέπεια, και θρέφουν έντονη μνησικακία για όποιους τους την στερούν.

1 comment:

  1. Και βασικα, ειναι απλα θεμα χρονου καποιος να φωναξει οτι ο Βασιλιας ειναι γυμνος...

    ReplyDelete