Thursday, May 20, 2010

136. Η σπηλιά της πολιτισμικής αριστεράς

Από τις αρχές του 2010, οι Έλληνες πρόσεξαν μια παράξενη, ξαφνική εξαφάνιση. Την εξαφάνιση της μεγάλης πλειονότητας των επιφανών αρθρογράφων της πολιτισμικής αριστεράς από το πεδίο της συζήτησης στα μεγάλα έντυπα.  Στα χρόνια που προηγήθηκαν, είχαν δώσει πλείστες όσες σφοδρές μάχες στο δοξασμένο πεδίο της μάχης κατά του εθνικισμού, υπέρ της πολυπολιτισμικής ανεκτικότητας, ε, σε γενικές γραμμές αυτά. Κάπου εκεί εξαντλούνταν ανέκαθεν αυτό που οι ίδιοι αντιλαμβανόντουσαν ως πολιτική. Κάτι ξέμπαρκοι έμειναν μόνο να μιλούν, οι περισσότεροι από αυτούς, περιέργως, άτομα χωρίς συνεργατικές σχέσεις με τον ελληνικό τύπο, χωρίς οικονομική εξάρτηση από τα ελληνικά ΑΕΙ και χωρίς επαγγελματικές εξαρτήσεις από ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.

Θρύλοι λένε ότι όλοι οι εξαφανισθέντες έχουν μαζευτεί σε μια μεγάλη σπηλιά και σκέπτονται. Σκέπτονται. Σκέπτονται. Προσπαθούν, θεωρούν ορισμένοι, να κάνουν την κρίση να φύγει ενώνοντας την συχνότητα των σκέψεών τους, όπως κάνανε κάτι χίπηδες το 60. Έξω από τη σπηλιά, προσθέτουν, ακούγεται ένα ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ... που κάποιοι ερμηνεύουν ως τον ήχο του υπερβατικού διαλογισμού, κάποιοι άλλοι ως απαλό ροχαλητό και κάποιοι τελευταίοι, κακεντρεχέστεροι, ως τον ήχο που κάνει κάποιος για να βουλώσει τα δικά του αυτιά. 

Λέγεται, τέλος, ότι αν, κάποτε, τελειώσει η κρίση, αυτοί που είναι στη σπηλιά θα ξαναεμφανιστούν στο προσκήνιο, έχοντας γράψει πολλά χρήσιμα και διδακτικά βιβλία και άρθρα για τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας που τότε θα είναι --ευτυχώς να λέμε-- παρελθόν. Η σοβαρή συγγραφή, λέγεται, προαπαιτεί ησυχία· και αυτό που πραγματικά συνέβει ήταν ότι όλοι αισθάνθηκαν μια ξαφνική ανάγκη να γράψουν φιλόδοξα συγγράματα εκεί, γύρω στον Γενάρη του 2010.

3 comments:

  1. προς τι τέτοια απαισιοδοξία και υποτίμηση φίλε Αντώνη;

    ReplyDelete
  2. Δεν έχω δει πολλά σημάδια για κάτι διαφορετικό. Ίσως δεν έχω ψάξει εγώ αρκετά. Προτάσεις;

    ReplyDelete
  3. έγεται, τέλος, ότι αν, κάποτε, τελειώσει η κρίση, αυτοί που είναι στη σπηλιά θα ξαναεμφανιστούν στο προσκήνιο, έχοντας γράψει πολλά χρήσιμα και διδακτικά βιβλία και άρθρα για τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας που τότε θα είναι --ευτυχώς να λέμε-- παρελθόν. Η σοβαρή συγγραφή, λέγεται, προαπαιτεί ησυχία· και αυτό που πραγματικά συνέβει ήταν ότι όλοι αισθάνθηκαν μια ξαφνική ανάγκη να γράψουν φιλόδοξα συγγράματα εκεί, γύρω στον Γενάρη του 2010.


    -------------------
    ακριβως αυτο κανουμε ολοι εμεις οι ΝΟΣΦΕΡΑΤΟΙ της Σπηλιας

    ReplyDelete