Tuesday, March 9, 2010

111. Λύσεις και προοπτικές

Υπάρχουν δύο τρόποι για να λύσεις ένα πρόβλημα:

1. Ο επιστημονικός. Αναλύεις το πρόβλημα στις συνιστώσες του και το επιλύεις στηριζόμενος σε κάποια αξιώματα και κάποιες μεθοδολογικές αρχές.
2. Ο πολιτικός. Δημιουργείς ένα αντι-πρόβλημα. 

Πολιτική επίλυση μιας οικονομικής κρίσης σημαίνει: Δημιουργία ενός πολιτικού προβλήματος. Είναι μια ριψοκίνδυνη λύση: Η διεθνής οικονομική τάξη προβλέπει πολλές και δυσβάσταχτες οικονομικές κυρώσεις για χώρες ή κοινωνίες που δεν συνεργάζονται πολιτικά. Ουσιαστικά, η μόνη σου ελπίδα από την στιγμή που κινείσαι στην κατεύθυνση του να είσαι το πρόβλημα είναι το πρόβλημα να αναπαραχθεί εκτός των συνόρων του κράτους σου και έτσι να μπλοκαριστούν εκ των ένδον οι κατασταλτικοί μηχανισμοί "λύσης" που προβλέπονται για την περίπτωσή σου.

Από την άλλη πλευρά, μπορείς να περιμένεις την επιστημονική λύση στο πρόβλημα της οικονομικής κρίσης. Θα περιμένεις πάρα πολύ, γιατί δεν υπάρχει. Το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης είναι ότι δεν έχει οικονομική λύση. Καμμία σοβαρή οικονομική κρίση δεν ξεπεράστηκε με οικονομικά μέτρα. Το μεγάλο ταμπού στην υπόθεση είναι αυτό: ότι η μόνη ρεαλιστική εναλλακτική στην εξέγερση των μαζών σε ένα κράτος που υποφέρει από τις συνέπειες της κατάρρευσης της αγοράς είναι η ιμπεριαλιστική λαφυραγώγηση ενός άλλου κράτους (ή άλλων κρατών). Το ρολόι ήδη μετράει τον χρόνο ανάποδα, και τα πράγματα αρχίζουν να οδηγούνται σε αγώνα δρόμου μεταξύ δύο προπτικών. Μαζική εξέγερση τόσο απέναντι στο κράτος όσο και απέναντι στην διεθνή τάξη την οποία υπηρετεί; Ή έκθεση στις όλο και πιο ανεξέλεγκτες ορέξεις ενός επιβεβλημένου απ' τα πράγματα ιμπεριαλισμού; To πρόβλημα της περιόδου 1875-1917 δεν έχει ακόμη βρεθεί εκτός ιστορίας. Αυτή η σκέψη τρομάζει. Και τα κράτη και τους λαούς.

No comments:

Post a Comment