Monday, March 8, 2010

109. Μανία

Ως πότε θα κρατήσει αυτή η μανία που με κουβαλάει στους ώμους της όταν γράφω; Κάθε φορά που μ' αφήνει αισθάνομαι τόσο εξαντλημένος που αυτό που θα ήθελα περισσότερο στον κόσμο θα ήταν χίλια χρόνια σιωπής. Και μετά επιστρέφει πριν προλάβει καν να καταλαγιάσει και όλα αρχίζουν απ' την αρχή, σαν να μην έχω γράψει ποτέ ούτε λέξη, σαν να μην έχει τίποτε κριθεί, σαν να χρειάζονται όλα να μπουν στην θέση τους ξανά.

2 comments:

  1. Δείγμα ζωντάνιας. Μείνε δημιουργικός. Κι ας μην ειπωθεί στα γραπτά σου ποτέ αυτό που θα ήθελες να πεις και - κυριότερο - να διαβαστεί από τους αναγνώστες τους.

    ReplyDelete
  2. Ωραιο.Πραγματι ειναι Μανια η Γραφή .Μαινομενος δεν ηταν και ο Ηρακλής; Να γραφεις ειναι σαν να τεμαχιζεσαι .. Σα να διαμελιζεις το ιδιο σου το σωμα..Για να μπεις πιο βαθεια , να δεις πιο μέσα εκεινη την πρωταρχική κατασταση Μωρου , την πρωτη λιμνη των αισθησεων ...
    Να γραφεις σημαινει να αποπειρασαι να σκεφτεις τον κοσμο Διχως γλωσσα

    ReplyDelete