Thursday, February 18, 2010

99. Υλισμός

(Για την Δεισδαιμόνα)

Μια βασική αρχή του υλισμού: υπάρχουν δύο δρόμοι. Αυτός της αλήθειας και αυτός της ευτυχίας. Ο πρώτος δρόμος δεν οδηγεί στον δεύτερο και δεν υπάρχει μονοπάτι που να τους ενώνει. 

Αλλά στην ουσία, δεν υπάρχει καν επιλογή. Για τον υλισμό μπορείς να είσαι πιστός στην αλήθεια, αλλά όχι στην ευτυχία. Η ευτυχία δεν έχει οντολογική θέση μέσα σε ένα υλιστικό σύμπαν.

Είναι λοιπόν κάθε υλιστής αυτοκαταδικασμένος στην δυστυχία; Όχι. Ο υλιστής είναι απλά καταδικασμένος στην συνείδηση ότι η άγρια, ψυχρή χαρά της αλήθειας δεν είναι ευτυχία, και ότι η πλησμονή της εγκατάλειψης του εαυτού στον άλλο δεν είναι αλήθεια.

Μ' αυτή την έννοια, το γεγονός ότι το πρώτο γράμμα της λέξης "Υλισμός" είναι μια γραμμή που χωρίζεται καθώς ανεβαίνει στα δύο, σε δύο δυστυχώς ετερόκλιτες και ασύμπτωτες κατευθύνσεις, αποτελεί μια ιδιαίτερα ευτυχή προεικόνιση της ουσίας του. 

3 comments:

  1. Στη Λεωφόρο του Δαρβίνου παράδρομος η του Διογένη απόκλιση.

    ReplyDelete
  2. ...δεν ήξερα αυτό που είπε ο Ζίζεκ,και που βρίσκεται στη προηγούμενη σου ανάρτηση.
    Παίζουμε με πολύ σοβαρούς όρους,για να ρισκάρω ένα "τελειωτικό" απόφθεγμα περί αυτών. Οπως και νάχει, η ευτυχία που εξορίζεται από τη σφαίρα του υλικού και οριοθετεί την αρχή της ηδονής και μόνο όπως αναφέρεις εδώ, δεν είναι η Ευτυχία του τραγικού "τέλους" των παγανιστών αντίθετα/αλλά το ποθούμενο Επέκεινα της Ηδονής ως άρνησης της Ύλης του Υ,του μισού Υ γιατί το άλλο μισό βρίσκεται στον Άλλο. Ουτε η Αλήθεια έχει οντολογική θέση κατά μια έννοια στο υλιστικό σύμπαν...Πιο παγανιστής μου φαίνεται ο Ζίζεκ εδώ παρά αυτό που ερμηνεύει ως παγανιστικό.

    Ελπίζω να έχει θέση στο όποιοδήποτε σύμπαν το ότι θέλω πραγματικά να σε ευχαριστήσω για τη σημερινή αφιέρωση:-)

    ReplyDelete
  3. Ευχαρίστησή μου, φίλη Δεισδαιμόνα. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να υπάρξει υλισμός χωρίς μια ταπεινή στωϊκότητα απέναντι στο δώρο της ευτυχίας, υλισμός που να θεωρεί ότι υπάρχουν "τεχνικές" ευτυχίας, τρόποι εξασφάλισής της. Αυτό δεν σημαίνει πως περιφρονούμε ως υλιστές την ευτυχία. Ίσα-ίσα, νομίζω πως ο μόνος τρόπος διαφύλαξής αυτού που στην ευτυχία είναι πολύτιμο για μας ως ανθρώπους είναι αυτό με το οποίο κλείνω το κείμενο: δεν μας αξίζει όταν έρχεται, δεν μας αξίζει όταν φεύγει.

    @Idiot Moufflon: Αινιγματικό το σχόλιό σου. Καλό αυτό, μου αρέσει. Μεγειά το καινούργιο site:-)

    ReplyDelete