Sunday, February 14, 2010

95. Δεκατρείς νεκροί ταχυδρόμοι

Χθες την νύχτα στο κρεβάτι, με το φως σβηστό, ήρθε απ' το πουθενά αυτή η φράση, με όλη την μεγαλοπρέπεια και την αινιγματικότητα ενός χρησμού. Τι ήθελε από μένα δεν ξέρω. Όσο και να προσπάθησα, δεν με οδήγησε σε καμμία άλλη. Πολλές φορές εμφανίζονται στον νου μου τέτοιες ξεριζωμένες φράσεις, χωρίς συμφραζόμενα ή κατεύθυνση, τερατογεννέσεις καταδικασμένες στην λήθη και την μοναξιά. Αυτή την φράση δεν την έσβησε το κύμα του ύπνου. Είπα να της φτιάξω ένα σπίτι για να ζήσει το υπόλοιπο των ημερών της εδώ, στην ανάρτηση 95.

2 comments:

  1. Μοιάζει με τη γάτα που είχε στην ποδιά της επτά νεογένννητα γατιά, κι ήταν κουλουριασμένη στη μέση της θάλασσας. Έπρεπε οπωσδήποτε να τα μετρήσω, θυμάμαι. Ποτέ δεν έμαθα γιατί.

    ReplyDelete