Thursday, February 11, 2010

82. Θαυμαστής

Πηγαινοερχόμουν από την μία άκρη του σκοινιού στην άλλη με μεγάλη ευκολία. Το σκοινί ήταν καλά τεντωμένο, τα πόδια μου γυμνασμένα και συνηθισμένα στην άσκηση, το ύψος δεν με φόβιζε. Όλα θα τέλειωναν ένδοξα αν δεν βρισκόταν κάποιος απερίσκεπτος που, ενθουσιασμένος με τις ακροβατικές μου δεξιότητες και ίσως άμαθος στην ετικέτα συμπεριφοράς σε τέτοιου είδους περιστάσεις, άρχισε να χειροκροτά πριν το τέλος της επίδειξης. Ο ήχος διέτρησε την τεταμένη σιωπή σαν πυροβολισμός. Και αντί η επιδοκιμασία να είναι, όπως θα πρεπε, μια σκάλα που με προσγείωνε θριαμβευτικά ανέπαφο στο έδαφος, υπό την οικεία θέρμη των προβολέων, έγινε ψαλίδι που έκοψε το σκοινί στα δύο. Έκπληκτος τόσο από την απερισκεψία του άγνωστου θαυμαστή μου όσο και από την δική μου ανετοιμότητα απέναντι σε τέτοιου είδους ασήμαντες αναποδιές, βρέθηκα να τεμαχίζω ανήμπορα τον ζεστό αέρα του τσίρκου καθώς έπεφτα. 

No comments:

Post a Comment