Sunday, February 28, 2010

107. Φύλακος δίλημμα

Είχα πολλές μέρες να κοιμηθώ. Ήμουν ο άγρυπνος φύλακας. Κανείς δεν θα πλησίαζε ατιμώρητος, για αυτό ήμουν βέβαιος. Για να περάσει η ώρα στην ατέλειωτη σκοπιά, σχεδίαζα πάνω σε ένα χαρτί στρατηγήματα και τακτικές επίθεσης. Είχα την απογοητευμένη φιλοδοξία να διοριστώ κάποτε σε μια θέση πιο ένδοξη από αυτή του ταπεινού φύλακα. Κάποτε, μετά πολύ καιρό, με πλησίασε ένας ευγενής --ο πρώτος άνθρωπος που αντίκριζα εδώ και μήνες. "Τι φυλάς;" με ρώτησε. "Τούτο εδώ το προπύργιο" του απάντησα. "Αυτό τάχθηκα να φυλάω." "Μα πίσω σου", αποκρίθηκε, "δεν υπάρχει τίποτε παρά ερείπια." Δίστασα να γυρίσω το κεφάλι. Τόσο καιρό η μέριμνά μου ήταν να κρατώ τα μάτια ανοιχτά για να κοιτώ μπροστά μου. Ήχος από πίσω μου δεν είχε ακουστεί κανείς. Η κούρασή μου ήταν τέτοια που λύγισε την καχυποψία μου. Ο ευγενής είχε δίκαιο. Πίσω μου ήταν μόνο τα ερείπια ενός προμαχώνα, χορτάρια που φύτρωναν ανάμεσα στις σπασμένες πέτρες. "Αδύνατον!" φώναξα. "Δεν είναι μόνο ότι φύλαγα εδώ μπροστά με μάτια ορθάνοιχτα, είναι που ήταν κλειδωμένη η πύλη με κλειδαριά βαριά. Πώς μπήκε μέσα ο εχθρός;" "Εσύ ήσουν το κλειδί, εσύ άνοιξες την πύλη διάπλατα και άφησες να μπουν μέσα άλογα και οπλίτες μαζί" μου αποκρίθηκε με ένα σαρκαστικό χαμόγελο ο ευγενής.

Τώρα στέκομαι και δεν ξέρω αν πρέπει να μείνω εδώ που στέκομαι και να προσποιηθώ πως η θλίψη της ήττας με αποτρέλανε ή να το βάλω στα πόδια και να παραδοθώ στον αντίπαλο. Ούτε παρηγοριά από τα ερείπια μπορώ να αντλήσω ούτε και ξέρω αν τύχω σεβασμού αν τρέξω να παραδοθώ, ανάξιος καθώς αποδείχθηκα δίχως να το γνωρίζω. 

5 comments:

  1. στην "έρημο των Τατάρων", πρώτα ήρθε το άσπρο άλογο, μετά τα φωτάκια μέσα στη νύχτα που κάθε τόσο πλησίαζαν και μετά το τέλος.
    αυτό το βιβλίο του Ντ.Μπουτσάτι μου θύμισε το δίλημμα του φύλακος
    χαιρετώ

    ReplyDelete
  2. @ Anonymous: Μπορείς να μου δώσεις κάποιο λινκ για το βιβλίο στο οποίο αναφέρεσαι; Δεν το γνωρίζω.

    ReplyDelete
  3. γειά,
    είναι του Ιταλού Ντίνο Μπουτσάτι: "Ηέρημος των Τατάρων"
    είναι παλιό, δεν μπόρεσα να το βρω στο χάος της βιβλιοθήκης μου αλλά νομίζω ότι είναι έκδοση του Οδυσσέα.
    Έχει γυριστεί και ταινία με εξαιρετική ατμόσφαιρα.
    Να ζητήσω και εγώ κάτι: Η μετάφραση του Μάντελσταμ είναι δική σου;
    λ.κ

    ReplyDelete
  4. @Anonymous (λ.κ): Ευχαριστώ πολύ.
    Ναι, είναι δική μου, από αγγλικό όμως πρωτότυπο.

    ReplyDelete