Wednesday, January 27, 2010

64. Συζητώντας με τον γιό μου

(Στον γιό μου)

- Μπαμπά, υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από το άπειρο, το άπειρο ένα, άπειρο δύο...
-Ίσως όχι, γιατί το άπειρο είναι ήδη όλα αυτά. Είναι μεγαλύτερο σαν αριθμός από κάθε αριθμό που μπορείς να φανταστείς, οπότε είναι ήδη μεγαλύτερος από αυτό που λες άπειρο ένα, άπειρο δύο...
- Μπαμπά, ξέρεις ποιος μετράει ως το άπειρο;
- Ποιος;
- Ο Θεός.
- Γιατί το νομίζεις αυτό;
- Γιατί ο Θεός ζει από πάντα.
- Α, επειδή έχει άπειρο χρόνο να το μετρήσει. Εγώ όμως δεν πιστεύω στον Θεό.
- Χα! Σε τι πιστεύεις;
- Όχι στο Θεό.
- Και ποιος μας έφτιαξε;
- Εμένα; Ο μπαμπάς μου και η μαμά μου.
- Και αυτούς;
- Οι δικοί τους. Και κείνους, οι δικοί τους. Θα μου πεις, ποιος έφτιαξε τους πρώτους μπαμπάδες και μαμάδες. Κανείς, νομίζω. Κάποιοι λένε πώς προερχόμαστε από ένα είδος πιθήκου. Ποιος ξέρει;
- Χα χα! Εσύ ήσουν πίθηκος, το θυμάμαι.
- Μπορεί, και εσύ πιθηκάκι.
- Χα χα. Λες χαζομάρες.
...
-Οπότε, οι αριθμοί λέγαμε είναι άπειροι.
-Ναι, τρέχουν πιο γρήγορα απ' τα γράμματα.
-Γιατί το λες αυτό;
-Γιατί τα γράμματα είναι μόνο 40.
-24.
-Ναι, 24. Ενώ οι αριθμοί είναι άπειροι.
-Σωστά. Αν όμως βάλεις τα γράμματα μαζί, ξέρεις πόσες λέξεις φτιάχνεις;
-400.
-Πολλές χιλιάδες. Και αν βάλεις όλες τις λέξεις σε κάθε δυνατό συνδυασμό ξέρεις πόσες προτάσεις φτιάχνεις;
-1000.
-Άπειρες. Έτσι, και τα γράμματα είναι με τον τρόπο τους άπειρα. Τώρα που πας στην πρώτη και σκέφτεσαι για τα 24 γράμματα και τα 10 ψηφία ξέρεις τι γίνεται;
-Τι;
-Μπήκε μέσα στο μυαλό σου, να, εδώ μέσα, το άπειρο. Και θα είναι εκεί, σ' αυτό το μικρό κεφαλάκι. Μόνο με 24 γράμματα και 10 ψηφία.
-Χα!
-Καληνύχτα.
-Καληνύχτα.

15 comments:

  1. Μετά τις τρεις τελείες σας έχασα.

    Ποιός είναι ο πατέρας και ποιός ο γιός; :)

    ReplyDelete
  2. Αυτό είναι πολύ ωραίο, ότι μας μπέρδεψες. Υπέροχο.:-) Νομίζω ότι υποσυνείδητα ήθελα να μας μπερδέψω και γω, αν και ο διάλογος είναι πέρα για πέρα αληθινός.

    Εγώ είμαι ο πρώτος που μιλάει μετά τις τελίτσες βέβαια, οπότε αυτός που λέει ότι η αλφαβήτα έχει 40 γράμματα και ότι οι αριθμοί τρέχουν πιο γρήγορα είναι ο γιός μου;-) Και οι φράσεις εναλάσσονται κανονικά, μια μια.

    ReplyDelete
  3. Το ξέρω:)

    Εχω παιδάκια λίγο πιο μικρά, και έχω ήδη προιδεασθεί για τους όμορφους διαλόγους που θα έχουμε.

    ReplyDelete
  4. Αν δε νύσταζε ο γιος σου είμαι σίγουρος πως θα σε ρωτούσε:
    "Μπαμπά, γιατί μετά βεβαιότητας αρνείσαι το Θεό και σχετικά με τον πίθηκο λες 'ποιος ξέρει;'"

    ReplyDelete
  5. Δεν είναι εκπληκτικό ότι ο γιός μου έχει μια εμμενώς θεολογική σκέψη; Λέγεται παρακαλούθηση στο δημοτικό σχολείο. Όταν με ρωτήσει λοιπόν την ερώτηση που μου κάνετε, θα του απαντήσω, μην έχετε έγνοια.

    ReplyDelete
  6. Εκπληκτικό θα ήταν κι αν είχε εμμενώς αντι-θεολογικές σκέψεις.
    Γι'αυτό εκπλήσσομαι με σας...

    ReplyDelete
  7. Κάποιος πρέπει να στηρίξει και την δύστυχη άλλη πλευρά των πραγμάτων, όχι; Πάντως, για να μην σας κρατώ σε αγωνία για την απάντηση που θα του δώσω, δεν γνωρίζω βέβαια ότι δεν υπάρχει Θεός. Βάζω απλώς ένα στοίχημα, όπως και αυτοί που πιστεύουν διαφορετικά. Από εκεί και πέρα σας διαβεβαιώ ότι το να ασπαστεί τη Θρησκεία ο οποιοσδήποτε δεν με προβληματίζει. Απλώς ο γονιός πρέπει να είναι ειλικρινής για το τι πιστεύει ο ίδιος και να δίνει στα παιδιά του την δυνατότητα να αποφασίζουν κατά το δυνατό πιο ελεύθερα.

    ReplyDelete
  8. "-Μπήκε μέσα στο μυαλό σου, να, εδώ μέσα, το άπειρο" Τι ωραία φράση. Με τι δυνατότητες γεννιέται κάθε παιδί... Κι όμως βλέπουμε ότι το άπειρο περιορίζεται και συρρικνώνεται στα περισσότερα από αυτά. Εύχομαι ο γιός σου να γίνει ξεχωριστός

    ReplyDelete
  9. Το ίδιο ακριβώς σκεφτόμουν, φίλε ανώνυμε. Ευχαριστώ για το σχόλιο.

    ReplyDelete
  10. οταν ο δικος ηταν τοσο μικρος τον βρηκα μια μερα να καθεται στα σκοτεινα και να σκεφτεται
    - Τι σκεφτεσαι
    - να ..μουρχεται να βρισω τον θεό
    -Γιατί δεν το κανεις;
    -Δεν μπορω .
    - ε τοτε μη τον βριζεις
    - ναι ..αλλά μουρχεται...

    (φυσικά καταλαβαινα οτι εμενα ηθελε να...)

    ReplyDelete
  11. Φίλε Αντώνη,


    Εμείς δεν μπερδευτήκαμε καθόλου. Όχι τις τελείτσες που 'βαλες, αλλά όλες τις τελείες του άπειρου να 'βαζες, πάλι δεν θα μας ξεγελούσες. Άπαξ και γεννήθηκες έχεις ταυτότητα. Ό,τι και να κάνεις δεν την ξεφορτώνεσαι! Μην ξοδεύεσαι άδικα! ;-)


    Τα λέμε.

    ReplyDelete
  12. Ε, καλά, μην υπερβάλλουμε, δεν πήγα να ξεγελάσω και κανένα. Απλά ήταν τρυφερή η παρατήρηση του φίλου για μπέρδεμα.

    ReplyDelete
  13. έχουν μια μανία τα παιδιά όταν είναι μικρά με τα θεία, πιστεύω θέλουν να τη βγουν στους γονείς τους όταν είναι άθεοι. στην αρχή προβληματιζόμουν τί λάθος έκανα, μετά είδα ότι δεν κρατάει πολύ -όλα έρχονται στη θέση τους κάποια στιγμή.-εντάξει, στη θέση που εννοώ εγώ.
    καλό βράδυ

    ReplyDelete
  14. @anonymous: Έτσι νομίζω και γω, βασικά. Καλή μέρα:-)

    ReplyDelete
  15. Εντελώς ετεροχρονισμένη η πρόταση, αλλά τι να κάνω, σήμερα έτυχε να σε ανακαλύψω:

    Λογικά, ο υιός είναι αβάπτιστος, αλλά αν ποτέ αλλαξοπιστήσεις -το απεύχομαι-, το Καντόρ θα ταίριαζε γάντι.:-)

    ReplyDelete