Friday, January 8, 2010

50. Κόπωση

Μια έννοια με μεγάλη νομίζω σημασία αυτή τη στιγμή, τη στιγμή που αρχίζει ίσως να υποχωρεί η μακρόχρονη επιρροή της και που συνεπώς γίνονται περισσότερο προφανή τα περιγράμματά της. Τι είναι η κόπωση; Πώς ανακύπτει; Πώς οδηγεί όχι βέβαια στην τέλεια αδράνεια, αλλά σε μια μορφή δραστηριότητας που δεν αποσκοπεί κάπου, που έχει χάσει την αίσθηση του στόχου; Έχει η κόπωση την δυνατότητα να εκδηλωθεί συμβαντικά, να συμπυκνωθεί σε ένα καθοριστικής σημασίας συμβάν;

Τρόποι με τους οποίους η συλλογική, ιστορική κόπωση που ακολουθεί μια επαναστατική διαδικασία εκδηλώνεται σε ατομικό επίπεδο: 1) χαλαρότητα ορισμών 2) ψευδο-καινοτομία 3) εκλεκτικισμός 4) suis generis συνθέσεις ιδεών 5) αδυναμία να σπρωχθεί ένας συλλογισμός στις λογικές του συνέπειες 6) αποδοχή του κλισέ 7) υπερβολική ανεκτικότητα απέναντι σε προσωπικές αδυναμίες 8) αντι-θεωρητική στάση 9) φετιχοποίηση της ατομικής εμπειρίας 10) πανικός μπροστά στην έννοια της γενικεύσιμης αλήθειας 11) ασύνειδη αντεπαναστικότητα 12) καχυποψία απέναντι στις αντι-ανθρωπιστικές απαιτήσεις της σκέψης 13) αδυναμία τήρησης πραγματικά απαιτητικής στάσης 14) ειρωνική αποστασιοποίηση 15) ακατάσχετος σχετικισμός.

No comments:

Post a Comment