Wednesday, December 30, 2009

45. Όνομα

Για τους νομικούς, είναι το "παραθυράκι" στον νόμο που σου επιτρέπει να παρανομείς νομότυπα. Για μένα είναι μια δίοδος και μια έξοδος κινδύνου. Όταν αισθάνομαι περικυκλωμένος, όταν επιθυμώ τη διασπορά μου εκ νέου στην αφάνεια και την ανωνυμία.

Αλλά και το μάτι της βελόνας, απ' όπου πρέπει να περάσεις μια κλωστή. Θέλει, όσο να χει, χέρι σταθερό και εξοικείωση με τα μικρά μεγέθη. Ταπεινή εργασία, κάτι σαν λαϊκή εκδοχή της δουλειάς του χειρούργου. Και γυναικεία, παραδοσιακά.

Και μετά ήταν η βίβλος, το Κατά Ματθαίον 19.24. Όχι για αυτό που λέει, αλλά για αυτό που θα μπορούσε να λέει. Πως η συλλογική λύτρωση έχει κάτι να κάνει με το να μάθεις πως να περνάς από το μάτι μιας βελόνας, από τους στενούς χώρους ανάμεσα σε τοίχους. Μαθαίνοντας να διαβάζεις τα μικρά γράμματα, τις υποσημειώσεις, τα disjecta membra της μνήμης και της συνείδησης, μαθαίνεις να βρίσκεις τα αδύνατα σημεία του εχθρικού γίγαντα, να παίρνεις ανάσες την κατάλληλη στιγμή, πριν ξαναβουτήξεις το κεφάλι μέσα στα νερά.

Όταν περάσεις την κλωστή, η βελόνα δεν τρυπάει μόνο. Αφήνει ίχνη στο πανί.

No comments:

Post a Comment