Saturday, December 19, 2009

14. Αντιστρόφως ανάλογα

Όσο πιο ανεξέλεγκτα πολύπλοκη γίνεται αντικειμενικά η κοινωνική ζωή, τόσο περισσότερο αυξάνεται η υποκειμενική πίεση που ασκεί ο αποζημιωτικός πρωτογονισμός στη σκέψη. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τόση βιαστική, κακότροπη απαιτητικότητα για απλά συνταγολόγια ευτυχίας ή εκπλήρωσης. Και ποτέ δεν βρήκε τόση ανταπόκριση σε ύποπτα πρόθυμες λύσεις.

Κάποιοι αιώνες τράφηκαν με Πλάτωνα και Επίκουρο, με Μακιαβέλι και Χομπς, με Χέγκελ και Καντ, με Μαρξ και Χάϊντεγγερ. Ο δικός μας, αντικειμενικά πολυπλοκότερος όλων, αναζητά λύσεις φλερτάροντας με μια "φιλοσοφία" που κινείται μεταξύ Κοέλιο και Γιάλομ, ανάγοντας το τελευταίο πεντάλεπτο ζαχαροκουφέτο του Cpil σε συμπυκνωμένο Ταρκόφσκι, και μπερδεύοντας την πιασάρικη επιφυλλίδα του ημερήσιου τύπου με τη Φαινομενολογία του Πνεύματος.

3 comments:

  1. Εξαιρετικό! Και σε άλλες εποχές υπήρξε ανάγκη γι' αυτό που λες "συνταγολόγια ευτυχίας": ολόκληρες φιλοσοφίες πήγασαν από αυτή. Αλλά η εποχή μας είναι όντως πολυπλοκότερη.
    (Εξάλλου, πού χρόνος να διαβάσει κανένας την ίδια τη Φαινομενολογία του πνεύματος-και όσα άλλα εξίσου σημαντικά ενδεχομένως θα ήθελε...)

    ReplyDelete
  2. Καλημέρα, Κλέα. Είχα στο μυαλό μου τον όλο και ογκωδέστερο τομέα βιβλίων "self help", καθώς και τους συνδεδεμένους τομείς new age religion και popular ψυχολογίας. Δεν υπήρξε ιστορικά τόσο ευρύ φάσμα έτοιμων συνταγών για κάθε σκοπιά της ζωής, από την σεξουαλική ικανοποίηση στην κορπορατιστική επιτυχία, και από την σοφία στην υγιεινή μαγειρική που εξασφαλίζει μακροζωία.

    Και πόσο λίγο καλό μας έκαναν όλα αυτά!

    ReplyDelete
  3. Ακριβως ετσι!
    Τρεντυ ψυχοεξιμπισιονισμος ως αντιβαρο της απουσιας ν(ο)ηματος.

    ReplyDelete